زهرا زمانی[1]*، دکتر سوسن کباری ^**، دکتر حبیب آقابخشی ^***

چکیده:

فرار دختران یکی از معضلات جهانی است که در سال­های اخیر در ایران نیز مطرح شده است. از منظر جامعه شناختی، فرار دختران تنها یک تصمیم فردی نیست و شرایط اجتماعی خاص می­تواند سبب ساز وقوع این پدیده باشد. نظر به اینکه اعتماد اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اصلی سرمایة اجتماعی با اغلب مسائل مطرح در حوزة اجتماعی در ارتباط قرار می­گیرد، می­توان این فرض را معتبر دانست که اعتماد اجتماعی یکی از متغیرهای مؤثر بر فرار دختران است و این سئوال قابل طرح است که آیا بین اعتماد اجتماعی خانواده و فرار دختران از منزل رابطه وجود دارد؟ روش این تحقیق، پیمایش علّی- مقایسه­ای است و از روش مصاحبة نیمه ساخت دار استفاده شده­است. این تحقیق در برگیرنده دو جامعة آماری است. جامعة آماری دختران فراری که در بازة زمانی اجرای این تحقیق در مراکز بهزیستی تهران نگهداری می­شوند و جامعة آماری دختران غیر فراری که در بازة زمانی اجرای این تحقیق در خانواده خود زندگی می­کنند. یافته­های این تحقیق نشان می‌دهد که بین اعتماد اجتماعی خانواده در سه سطح خرد، میانه، کلان و فرار دختران با احتمال 99 درصد رابطه معنادار  وجود دارد.

کلید واژه‌ها

فرار دختران، سرمایه اجتماعی، اعتماد اجتماعی

*. کارشناس ارشد جامعه‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. zamanyz_166@yahoo.com     

** عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

*** عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، دانشکده علوم اجتماعی، رودهن، ایران.