چکیده: اين پژوهش کمبود منابع آب‌هاي زيرزميني و ساز و کارهاي ايجاد آن را به‌عنوان مسأله‌ی اجتماعي بر مي­شمارد و مشارکت اجتماعي سازمان يافته‌ی افراد محلي در برخورد با اين مساله را به‌عنوان راهکار اصلي معرفي مي­کند. چارچوب مفهومي و نظري اين مقاله بر پايه‌ی رويکرد عامليتي استوار است. روش مورد استفاده در این پژوهش پيمايشي و از پرسش‎نامه‌ی پژوهشگر ساخته‌ی بهره گرفته از مصاحبه با 91 نفر است. اعتبار ابزار اين پژوهش، از نوع صوري و سازه است،پایایی آن نیز با آزمون آلفاي کرونباخ تأیيد شده است. و همچنین برای تحلیل فرضيه‌ها از آزمون‌هایF، t و ضریب همبستگی پيرسون استفاده گرديد. يافته‎ها حاکي از وجود رابطه‌ی متوسط ميان مشارکت اجتماعي و پايگاه اقتصادي- اجتماعي مي­باشد. در ضمن متغيرهاي «خير محدود» و «نوع الگوی تصميم‌گيري در ميزان استفاده از آب» تأثير به‌سزايي بر مشارکت اجتماعي سازمان يافته‌ی جامعه مورد مطالعه دارد.

 کلید واژه‌ها: تشکل­های آب‌بران، عاملیت، مشارکت سازمان‌یافته، مشارکت محله­ای

* استادیار جامعه‎شناسی و عضو هیأت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان

**  عضو هیأت علمی دانشگاه تهران

***  استادیار جامعه‎شناسی و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

****  کارشناس ارشد پژوهشگری اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

*****  کارشناس ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان