دکتر آرش رحمان*

چكيده

 برخی ناکارآمدی‌ها در روش‌شناسی‌های طبيعي موجود براي مطالعه و بررسي پدیده‌های پویا و فرايندهاي پيچيده اجتماعي منجر بدان شده است كه دانشمندان علوم اجتماعي به شبیه‌سازی اجتماعی براي اين مقوله روي بياورند. شبیه‌سازی اجتماعی یک زمینه تحقیقاتی است که روش‌های محاسباتی را برای مطالعه مفاهیم علوم اجتماعی به کار می‌گیرد و در آن رایانه‌ها فعالیت‌های استدلالی بشر را با اجرای ساز و کارهایی (مکانیسم‌ها) حمایت می‌کنند. در این مقاله شبیه‌سازی اجتماعی در فضای قندی بعنوان روشی کارا مطرح و کاربردهای آن در تبيين نظري تكامل مورد بحث قرار گرفتد است. نوع روش تحقيق مورد استفاده بنيادي، شبيه‌سازي و كاربردي و روش گردآوري اطلاعات ميداني، كتابخانه‌اي و محاسباتي بوده است. نتایج آزمایشات مبرهن آن است که خصوصیات ژنتیکی سطح دید و متابولیسم، بقای عامل‌ها را در جامعة مصنوعی متأثر می‌سازد. عامل‌های با سطح دید پائین‌تر را از محیط خارج می‌کنند و عامل‌های دارای متابولیسم بالا برای بقا شرایط سختی خواهند داشت.

كلید واژه‌ها

 شبيه‌سازي اجتماعي[1]، فضاي قندي[2]، نظریة تکامل[3]

*استاديار گروه مهندسي كامپيوتر، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.  arashrahman@yahoo.com

[1] Social Simulation

[2] Sugarscape

[3] Evolution Theory