دکترالهام اميني*، عاطفه فريدنژاد**
چکيده
بیشتر عمده طرحهايي که برای حل معضلات بافتهاي فرسوده شهري در ايران تهيه شدهاند به دليل عدم توجه کافي به ظرفيتها و نقاط قوت اين بافتها و ساکنان آنها به تمام اهداف مورد نظر دست نيافتهاند. نگاه صرفا کالبدي اين طرحها در گذشته باعث شد که سازمان اجتماعي موجود ناديده بماند و در مرحلة اجرا به دليل عدم استقبال ساکنان با توفيق چنداني روبرو نشود. توسعه دارايي مبناي اجتماع محلي[1]، رهيافتي کارآمد در حل مسائل پيش گفته محسوب ميشود. براساس اين رويکرد بافتهاي فرسوده علاوه بر نيازها واجد ظرفيتهايي هستند که زمينه را براي پيشرفت فراهم ميکند. با توجه به اينکه اين بافتها محلههاي قديمي شهرها را تشکيل ميدهند، سرمايه اجتماعي موجود در آنها مهم ترين ظرفيت براي توسعه محسوب ميشود. مقالة حاضر، حاصل طرحي پژوهشي است که با روش نظري، کمي و همبستگي اجرا شده است. در اين پژوهش به بررسي رويکرد دارايي مبنا در بهسازي محله خوببخت تهران با تاکيد بر سرمايههاي اجتماعي ميپردازیم. در نتیجه، اعتماد اجتماعي به عنوان يک سرماية اجتماعي با ارزش در سطح محلة مورد مطالعه قرار گرفته و تاثير آن در بهسازي محله سنجيده شده است. نتايج تاييد کننده تأثير مستقيم اعتماد اجتماعي در بهسازي محله است.
کليد واژهها
سرمايه اجتماعي، اعتماد اجتماعي، رويکرد دارايي مبنا، بهسازي.
*استاديار دانشگاه آزاد اسلامي،پردیس،گروه مهندسی شهرسازی، ایران. Email:dr.elham_amini@yahoo.com
**دانش آموختة شهرسازي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد تهرن مرکز، (گروه مهندسي شهرسازي)، ایران.
Email: faridnejad@yahoo.com
[1] Asset Based Community Development (ABCD)