دکتر فریدون کامران*    اسلام احمدیان^**

چکیده: در این مقاله تلاش بر این است نشان داده شود که مردم تا چه اندازه به پلیس اعتماد دارند و مهم ترین عوامل مرتبط با این اعتماد کدامند؟

از این رو ضمن مروری بر فضای مفهومی موضوع و نظریه های موجود، دیدگاه زتومکا را برای تبیین مسئله برگزیدیم و برای تکمیل آن از نظرات جانسون، تونیس، زیمل و گافمن استفاده کردیم.

این تحقیق با روش پیمایشی به شیوۀ پهنانگر وایستا و با استفاده از ابزار پرسشنامه اجرا شد. از بین افراد بالای 20 سال ساکن در شهر ایلام، تعداد 383 نفر با استفاده از فرمول کوکران و براساس روش نمونه گیری خوشه ای و نهایتاً تصادفی (محلات چالیمار، سعدی و بانبرز) انتخاب شدند. پس از جمع آوری اطلاعات و تایید روایی ابزار پژوهش توسط استادان، پایایی پرسشنامه نیز با آلفای کرونباخ در برنامهspss  محاسبه شد. اطلاعات نهایی در سطح توصیفی با فراوانی، درصد و نمودار و بعد استنباطی با آزمونهای تحلیل واریانس یکطرفه، اتا، پیرسون و کندال تائو b تحلیل شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که بین متغیرهای مستقل (احساس امنیت، خصوصیات فردی، دگرخواهی) با میزان اعتماد افراد به پلیس رابطه معنی دار و مستقیم و بین متغیرهای سن و تحصیلات با اعتماد نیز رابطۀ معنی دار و منفی وجود دارد.

کلید واژه ها: اعتماد اجتماعی، امنیت، دگرخواهی، خصوصیات فردی، مناسبات غیررسمی، وضعیت اقتصادی و پلیس