چکیده: هدف پژوهش حاضر، شناخت رابطهی نوع شغل و ویژگیهای شخصیتی است. جامعهی آماری پژوهش را خلبانان، پزشکان و معلمان تشکیل میدهند، از هر یک از گروههای شغلی به روش نمونهگیری در دسترس، 30 نفر انتخاب و با پرسشنامهی MMPI و مصاحبهی تکمیلی مورد ارزیابی قرار گرفتند. در تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی، تحلیل واریانس یک سویه (ANOVA) و پسآزمون توکی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین نوع شغل و ویژگیهای شخصیتی افراد رابطه وجود دارد. بر این اساس، در بین خلبانان میزان برافراشتگی مقیاسهای L و HY از سایر مقیاسها بیشتر بود، ضمن این که برافراشتگی این مقیاسها در بین خلبانان بالاتر از دیگر گروههای شغلی است. میزان برافراشتگی مقیاس K در بین پزشکان از سایر مقیاسها بیشتر بود که برافراشگی این مقیاس، در بین پزشکان نیز بالاتر از دیگر گروههای شغلی است و معلمان نيز در مقیاسهای D, Pd, Pt, Pa برافراشتگي نشان دادند.
کلید واژهها: شخصیت، شغل، پرسشنامهی MMPI
* کارشناسی ارشد روان سنجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
** استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
