وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعهای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت) در سال ۱۳۹۰
رقیه بهاری۱، دکتر محمدرسول گلشن فومنی2
چکیده:
این پژوهش با هدف شناخت وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه و رشت اجرا شده است تا میزان تفاوت میانگین مشارکت اجتماعی به عنوان یکی از مهمترین شاخصهای سرمایة اجتماعی میان گروههای گوناگون روسپیان اعم از تلفنی، خیابانی، دوستان، فامیل، اینترنت، و خانه تیمی تعیین شود. در این پژوهش سعی شده است تا براساس هدفهای مرتبط با موضوع پژوهش، میزان تفاوت میانگین همکاری و شرکت در فعالیت شبکههای غیر رسمی و رسمی در بین گروههای گوناگون روسپیان، بررسی شود و با تکیه بر نظریههای متفکران حوزة انحرافات اجتماعی، اعم از مرتن، هرشی، سادرلنده و نظریهپردازان حوزة سرمایه اجتماعی اعم از پاتنام و فوکویاما، فرضیهها مورد آزمون قرار گیرد.بنابراین با توجه به روش مورد استفاده (پیمایش) و ابزار مورد استفاده (پرسشنامه و مصاحبه) روایی و پایایی ابزار نیز اندازهگیری شده، به طوری که اعتماد پرسشها بالای 7% بوده و پایایی آن قابل قبول بوده است.
یافتههای به دست آمده از نمونة آماری که تعدادشان 100 نفر از افراد جامعة آماری زنان روسپی در مراکز مداخله در بحران شهرهای فوق بودند نشان داد که میزان مشارکت در بین گروههای گوناگون روسپیان در این شهرها متفاوت است و این تفاوت در سطح 1 درصد و فاصله اطمینان 99 درصد معنادار است. همچنین در بررسی فرضیههای اختصاصی نیز میزان همکاری با اعضای خانواده و دوستان و میزان شرکت در فعالیت شبکههای رسمی در بین گروههای گوناگون روسپیان تأیید شد و تنها تفاوت میزان همکاری بین اقوام و همسایگان با گروههای گوناگون روسپیان رد شد، به طوریکه نتایج نشان داد بین این گروهها تفاوتی در میزان شرکت در فعالیتها وجود ندارد. بنابراین لازم است به اهمیت و نقش مهم نهادها و گروههای گوناگونی که مسئولیت مراقبت اجتماعی افراد را بر عهده دارند توجه شود و تأمین نیازهای گوناگون افراد، از نیازهای اولیه گرفته تا نیازهای ثانویهای مثل نیازهای معیشتی، آموزشی، تربیتی، بهداشتی افراد مدنظر قرار گیرد.
کلید واژه ها: مشارکت اجتماعی، انواع روسپیگری3، همکاری و شرکت در فعالیتها
